Trzej kandydaci, ogłoszeni podczas wydarzeń zapowiadających "Dni Weneckie" (Giornate degli Autori), które odbywają się w ramach Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji, to produkcje: grecko-niemiecka (Akadimia Platonos, reż. Filippos Tsitos), niemiecka (Die Fremde, reż. Feo Aladag) i belgijsko-francusko-luksemburska (Illégal, reż. Olivier Masset-Depasse).

Nominowane filmy będą wyświetlane podczas "Dni Weneckich" 10-11 września oraz w brukselskiej siedzibie Parlamentu Europejskiego od 26 września do 19 listopada.

Reżyser filmu "Akademia Platona” Filippos Tsitos powiedział: "Każdy zgadza się z tym, że Unia Europejska jest dobrym pomysłem. Różnice zdań pojawiają się, gdy trzeba zadecydować kto ma prawo wstąpić do Unii, kto ma prawo w niej pozostać, kto otrzyma od niej pomoc i które z państw członkowskich powinny mieć więcej przywilejów od innych. Do tych decyzji wkrada się dyskryminacja. Wstępem do rozwiązania jest tolerancja. Tematem "Akademii Platona” jest to jak człowiek toleruje samego siebie."

Zdaniem Tsitosa Nagroda LUX byłaby wielkim wsparciem dla filmu: "Obecnie tworzenie małych, niezależnych, nieanglojęzycznych filmów może być porównywane do pływania w dzikim oceanie w nocy. Cały czas wydaje ci się, że jesteś o krok od utonięcia. Jesteś więc wdzięczny za wszystko dzięki czemu udaje ci się utrzymać na powierzchni”.

Feo Aladag, reżyser "Die Fremde": "Żyjemy w wielokulturowym społeczeństwie, które nie może już dłużej najzwyczajniej propagować zgody, lecz musi znaleźć nowe sposoby na poradzenie sobie ze wzrastającymi rozbieżnościami. Będzie się to mogło wydarzyć tylko dzięki nieustającemu dialogowi oraz poprzez pozwolenie sobie na bycie prowadzonym przez nasze podobieństwa, a nie różnice pomiędzy nami."

"Chcielibyśmy w szczególności podziękować Parlamentowi Europejskiemu za promowanie europejskich filmów, by w ramach nagrody LUX mogły przekraczać granice i podróżować po Europie, aby dotrzeć do szerokiej publiczności i promować wśród naszych społeczeństw zróżnicowanie, solidarność i nadzieję.”

Reżyser filmu "Illégal" Olivier Masset-Depasse powiedział: "Dla mnie nagroda LUX jest wspaniałą inicjatywą, która zachęca do rozpowszechniania filmów na skalę europejską. Czym jest film, który nie może być obejrzany? Dzięki temu jasne jest, że nagroda jest prawdziwą szansą dla "Illégal", ponieważ to, co ukazuję w filmie może być odniesione do wielu krajów europejskich. Mam nadzieję, ze uda mi się rozpocząć dyskusję w skali całej Europy. Nagroda LUX byłaby wspaniałym początkiem dla tak szerokiego rozpowszechniania filmu jak tylko byłoby to możliwe.”

Tak jak było to w przypadku poprzednich wygranych – "Auf der anderen Seite" (2007), "Le silence de Lorna" (2008) and "Welcome" (2009) – film, który wygra nagrodę LUX 2010 otrzyma wsparcie finansowe Parlamentu Europejskiego na utworzenie napisów we wszystkich 23 urzędowych językach Unii Europejskiej, adaptacji filmu do potrzeb osób upośledzonych słuchowo i wzrokowo, oraz produkcji kopii dla każdego z państw członkowskich.

Każdego dnia Stavros otwiera swój sklepik, wykłada gazety i ustawia krzesła, na których razem z przyjaciółmi siedzą cały dzień obserwując zakurzone skrzyżowanie i szare budynki wokół ich sklepów. Są bardzo dumni ze swojego psa "Patrioty", który siedzi na chodniku szczeka na każdego Albańczyka przechodzącego obok. Stavros i jego przyjaciele nie lubią obcokrajowców, mimo że wykonują oni prace, których Grecy nie podejmują. W fotelu przy wejściu do kiosku siedzi stara, coraz bardziej przygnębiona matka Stavrosa, obojętna na czułą opiekę oddanego syna. Któregoś dnia kobieta niespodziewanie rzuca się na albańskiego robotnika i obejmując go mówi "synu" po albańsku. Co tak naprawdę Stavros wie o swoich rodzicach? Matka zawsze mówiła mu, że ojciec umarł kiedy Stavros miał rok, po czym ona przeprowadziła się do Aten. Teraz koledzy Stavrosa zaczynają się zastanawiać czy ten jest Grekiem czy Albańczykiem? Czy na pewno ma prawo śpiewać rasistowską przyśpiewkę "Albańczyku, Albańczyku, nigdy nie będziesz Grekiem..."?

Co byś poświęcił dla miłości rodziny? Swoje wartości? Wolność? Niezależność? Urodzona w Niemczech Umay ucieka przed przytłaczającym małżeństwem w Stambule, zabierając ze sobą małego syna Cema. Liczy na lepsze życie u swojej rodziny w Berlinie, ale jej niespodziewany przyjazd tworzy konflikt. Jej rodzina jest usidlona w konwenansach, rozdarta pomiędzy miłością do niej a wartościami społeczności. W końcu decydują się wrócić Cema ojcu w Turcji. Żeby zatrzymać dziecko, Umay musi znów się przeprowadzić. Odnajduje w sobie siłę, by zbudować nowe życie dla siebie i syna, ale potrzeba miłości rodziny prowadzi ją do serii chybionych prób pojednania. Umay nie zdaje sobie sprawy z tego, jak głębokie są rany i jak niebezpieczna stała się jej walka o niezależność.

Tania i jej czternastoletni syn Ivan są nielegalnymi imigrantami z Rosji, którzy od 8 lat mieszkają w Belgii. Tania żyje w ciągłym strachu, że policja odkryje jej tożsamość - aż do dnia, w którym zostaje aresztowana. Matka i syn są rozdzieleni. Tania umieszczona zostaje w ośrodku detencyjnym. Kobieta robi wszystko, by odnaleźć syna, pomimo wiszącego nad nią zagrożenia deportacją.