Integracja europejska, bezpieczeństwo oraz solidarność energetyczna wymagają wspólnych działań inwestycyjnych wszystkich państw członkowskich w zakresie szeroko rozumianej infrastruktury energetycznej, a zwłaszcza infrastruktury przesyłowej. Optymalne rozwiązania inwestycyjne w tym zakresie wymagają obiektywnych informacji zarówno o stanie infrastruktury w poszczególnych systemach narodowych, jak i tych niezbędnych do wykonania centralnego studium unijnego przyszłej ich integracji.

Rzecz w tym, by element konkurencyjności na wspólnym rynku produkcji i usług, kształtowanej głównie przez koszt energii w danym kraju członkowskim oraz tajemnica handlowa nie przesłaniały i nie zakłócały procesów integracyjnych. Otoczmy tajemnicą jedynie to, co niezbędne - obiekty infrastruktury militarnej.

Chodzi głównie o to, by podejmowane decyzje dotyczące m.in. takich inwestycji, jak budowa rurociągów północnego czy też południowego, nie były wyłącznie egoistycznymi działaniami w interesie niektórych tylko państw członkowskich Unii Europejskiej.

Stwórzmy kompleksowy, perspektywiczny projekt infrastruktury energetycznej dla całej Unii oparty na zasadach współpracy, zaufania oraz solidarności. Służyć temu będzie niestety tylko w pewnym stopniu aktualne rozporządzenie, które - moim zdaniem - winno np. dodatkowo ujmować priorytety państw członkowskich.