Oświadczenie Prof. Adama Gierka podczas debaty COP
To, co tak usilnie od lat lobbuje Komisja Europejska i jej Przewodniczący w sprawie "ambitnej" polityki klimatycznej i energetycznej, to zw...
Czytaj Więcej ...
wypowiedz Pana Profesora Adama Gierka na temat Strategii Europa 2020
Czy w Pańskiej opinii uda się zrealizować strategię gospodarczą dla Europy EU 2020? Jakie w Pańskiej opinii są jej najważniejsze założenia? C...
Czytaj Więcej ...
Wystąpienie wygłoszone 2 marca na HWG D
Brak sukcesu w Kopenhadze to efekt tego, że:
- po pierwsze: tzw. konflikt północ-południe, to w rzeczywistości dys...
Czytaj Więcej ...
Wystąpienie w sprawie projektów inwestycyjnych dot. infrastruktury energetycznej
Integracja europejska, bezpieczeństwo oraz solidarność energetyczna wymagają wspólnych działań inwestycyjnych wszystkich państw członk...
Czytaj Więcej ...
Wyniki szczytu kopenhaskiego poświęconego zmianom klimatu
Ta rezolucja świadczy o tym, że "wyznawcy poglądów IPCC" niczego nie zrozumieli. Główną słabością COP 15 było niedoce...
Czytaj Więcej ...
Unia Europejska, która skupia ok. 500 mln obywateli w 27 krajach członkowskich, charakteryzuje się m.in. tym, że ich zróżnicowane gospodarki w dużym stopniu opierają się na imporcie energii elektrycznej oraz paliw pierwotnych (gaz, ropa, węgiel) z krajów trzecich; charakteryzuje się również tym, że w części z tych państw gospodarka rozwijała się dzięki eksportowi wyrobów wysoko przetworzonych (zwłaszcza gospodarka niemiecka).
Podstawowym dylematem nauki europejskiej, nie tylko naszym, polskim, jest to, że dysponujemy wysoko postawionymi badaniami podstawowymi prowadzonymi w uniwersytetach na poziomie światowym, a jednocześnie gospodarka nasza, również unijna, charakteryzuje się niskim wskaźnikiem innowacyjności w porównaniu do wskaźnika innowacyjności np. w USA. Zjawisko to często jest określane jako naukowy paradoks europejski. W trójkącie wiedzy bowiem, na który składają się badania, edukacja i innowacyjność, najsłabszym ogniwem, czy też elementem jest właśnie innowacyjność, której skuteczność zależy od dobrze funkcjonującej gospodarki rynkowej, od edukacji na wysokim poziomie, od właściwie prowadzonych badań naukowych, a także od polityki dotyczącej własności intelektualnej. Każdy z tych w/w elementów należałoby przeanalizować w sposób krytyczny.
Zbliża się szczyt klimatyczny w Kopenhadze gdzie UE chce przeznaczyć miliardy na ograniczenie emisji CO2. Tymczasem coraz większa liczba naukowców twierdzi ze to aktywność słońca, a nie CO2 odpowiada za globalne ocieplenie. Jednocześnie fiaskiem zakończył się szczyt FAO, gdy z głodu umiera codziennie 10 tys. osób, w tym co 6 sekund jedno dziecko. Czy UE nie myli celów i środków i zamiast walczyć ze skutkami ocieplenia (w tym także z nieurodzajem i głodem) i rozpoczyna najdroższa w historii ludzkości walkę z wiatrakami?
Danuta Rydlewska: W rezolucji uchwalonej 17 września 2009 r. w sprawie zewnętrznych aspektów bezpieczeństwa energetycznego Parlament Europejski wzywa do stworzenia „naprawdę wspólnej polityki energetycznej”. Co kryje się w Pana opinii za słowem „naprawdę” i czy wypracowanie takiej polityki jest w chwili obecnej możliwe?
Prof. Adam Gierek: Słowo naprawdę rzeczywiście ma tutaj duże znaczenie. W UE z jednej strony mówi się o solidarności energetycznej, z drugiej zaś o wolnym rynku, który powinien pracować w sposób niezakłócony. Są to dwa przeciwległe bieguny: solidarność i prawa rynkowe.
1. Jaka jest najważniejsza kwestia, w działania na rzecz której jesteś zaangażowany i która jest bliska twojemu sercu?
Do grupy najważniejszych wyzwań stojących przed Europą zaliczam zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego, a także problem zmian klimatycznych. Wokół tych zmian narosło bowiem wiele doktrynerskich mitów dalekich od naukowych dowodów. Zajmowałem się tymi sprawami w ubiegłej kadencji, robię to nadal przy uwzględnieniu zróżnicowanych uwarunkowań geograficznych i gospodarczych. W tym kontekście uważam za sprawę strategiczną wykorzystanie zasobów polskiego węgla przy zastosowaniu nowoczesnych technologii przyjaznych środowisku naturalnemu. Równocześnie ważne jest racjonalizowanie zużycia energii, a także wykorzystanie jej odnawialnych źródeł.
